O psychoterapii
Psychoterapia
Psychoterapia jest dziedziną młodą (XIX w.), korzysta z osiągnięć głównie psychologii i medycyny, także pedagogiki, antropologii i filozofii.
Wielowątkowe studia nad funkcjonowaniem człowieka, próby tłumaczenia mechanizmów kierujących ludzkim zachowaniem i chęć tłumaczenia ludzkich motywacji, dały początek dla powstawania rozmaitych koncepcji psychologicznych, które mogłyby dawać rozumienie tego, co dzieje się z człowiekiem.
Efektem pogłębionej analizy ludzkiego funkcjonowania, wyodrębniła się samodzielna już metoda radzenia sobie z kłopotami, które pojawiają się w życiu człowieka powodując dyskomfort życia, a nazywane są chorobą duszy.
Psychoterapeuta zajmuje się leczeniem dolegliwości wynikających z zaburzeń psychicznego funkcjonowania, które to utrudniają, a w ostateczności uniemożliwiają codzienne, spokojne życie.
Psychoterapia jest skuteczna, gdy możliwe jest dzięki niej wprowadzanie zmian do swego zachowania i myślenia, w oparciu o psychologiczne oddziaływania, które są możliwe jako wynik relacji terapeuty i pacjenta.
Działania psychoterapii nie ograniczają się jedynie do leczenia tego, co jest zaburzone. W obszarze jej zainteresowań jest także rozwój, czyli odkrywanie zasobów i wspieranie korzystnych zmian. Wzmacnianie odkrywanych potencjałów daje miarodajne efekty, jak poczucie własnej tożsamości, wartości i radości z odkrywanych potencjałów i po prostu z bycia sobą.
Psychoterapia psychodynamiczna
Terapia psychodynamiczna jest nurtem w psychoterapii, na który składa się sposób pracy terapeutycznej i rozumienie relacji pacjent – terapeuta. Wywodzi się ona z klasycznej psychoanalizy Z. Freuda, a także z późniejszych koncepcji teorii relacji z obiektem (M.Klein, O.Kernberg), czy psychologii self (H.Kohut). To co odróżnia psychoterapię psychodynamiczną od innych szkół terapeutycznych, to założenie o istnieniu nieświadomości. W praktyce oznacza to, przyjęcie refleksji nad człowiekiem z uwzględnieniem nieświadomości, czyli przyjęcie wpływu czynników i motywów nieświadomych na zachowanie i motywy działań człowieka.
Terapia w nurcie psychodynamicznym polega na analizie treści, które na spotkaniach (sesjach) wnosi pacjent i analizie wzorców wchodzenia w relacje z innymi osobami ( w tym również z terapeutą). Czyli podstawowym zadaniem terapeuty w psychoterapii psychodnamicznej jest rozpoznanie i interpretacja przeniesienia pacjenta.
Przeniesienie to nieświadomy proces powstający podczas relacji pacjent – terapeuta. Polega ono na rzutowaniu przez pacjenta na terapeutę nieświadomych treści i wzorców zachowań z osobami znaczącymi (głównie matka, ojciec).
Diagnoza psychologiczna
Badanie psychologiczne obejmujące postawienie hipotez oraz ich weryfikacje. Podstawowe metody stosowane w diagnozie psychologicznej to: rozmowa psychologiczna obejmująca wywiad i obserwację, a także testy (inteligencji, osobowości, projekcyjne, psychoorganiczne) i kwestionariusze psychometryczne. Diagnoza psychologiczne pozwala określić m.in. cechy osobowości, stopień przystosowania do różnych sytuacji życiowych, sposoby radzenia sobie ze stresem, poziom inteligencji.
(opracowanie: Anna Schmidt-Przeździecka, Ewelina Wiszniewska-Hofman)